دانلود دروس تخصصی موفقیت ارتباط با ما فروشگاه تخصصی علمی آموزشی فایل ویکی پاورپوینت تمامی رشته ها فایل ویکی1

دانلود پاورپوینت اصول کمک های اولیه (2 واحد درسی)

دانلود پاورپوینت اصول کمک های اولیه (2 واحد درسی)

نام درس: اصول کمک های اولیه

تعداد واحد: 2 واحد

نوع واحد: نظری- عملی

هدف کلی: فراگیری اصول و روش های کمک رسانی در فوریت های پزشکی، قبل از انتقال به مراکز درمانی

شرح درس: در این درس دانشجو با اصول و اقدامات کمک های اولیه در فوریت ها آشنا شده، توانایی لازم در برخورد با بیمار در فوریت ها و کمک رسانی به مصدومین و انجام اقدامات اولیه حمایت از حیات را فرا می گیرد و با روش های حمل مصدوم، بانداژ اندام ها و ... آشنا می گردد.

منابع:

1- آموزش کمک های اولیه، راهنمای جامع در درمان موارد اورژانسی در کلیه سنین، مترجمین: دکتر مژده جلالی- دکتر مریم حضرتی

2- پرستاری فوریت ها، حوادث غیر مترقبه و سلاح های کشتار جمعی با تاکید بر تریاژ، مولفین: فاطمه

غفاری، دکتر علی حقیقت پسند آستانه،فاطمه شیرین کام

شیوه ارزشیابی دانشجو: آزمون میان ترم 20 درصد نمره، آزمون (نظری و عملی)70 درصد نمره، شرکت فعال در کلاس( نظری و عملی) 10 درصد نمره.

-----------------

کمک های اولیه:

اقدامات کمکی یا درمانی هستند که به مصدوم یا فردی که به طور ناگهانی بیمار و ناتوان شده است، ارائه می شود.

اولویت بندی در ارائه کمک های اولیه:

* موقعیت را در کمال آرامش و به سرعت ارزیابی کنید.

* خود و مصدوم را از خطر دور کنید.

* شرایط تمامی مصدومین را ارزیابی کنید.

* به مصدوم اطمینان خاطر بدهید و او را آرام کنید.

* متوجه حوادثی که خطر جانی دارند، باشید.

* در صورت لزوم کمک درخواست نمائید و در صورت شک به بیماری یا آسیب شدید، آمبولانس خبر کنید.

نقش ها و مسئولیت های فرد تحصیل کرده و آموزش دیده در وقایع و حوادث قبل از بیمارستان:

1- به سرعت خود را به محل حادثه یا وقوع بیماری ناگهانی، برسانید.

2- از خود محافظت کنید.

3- محل حادثه و بیماران را از صدمات بیشتر محافظت کنید.

4- در دسترس بیماران باشید.

5- به بیماران کمک کنید.

6- خدمات درمانی اورژانس را ارائه دهید و بیماران را آرام کنید.

7- بیماران را تنها در مواقع لزوم حرکت دهید.

8- در صورت لزوم از افراد حاضر در صحنه حادثه تقاضای کمک نمایید.

9- فعالیت افراد حاضر را کنترل نمایید.

10- در صورت لزوم اقدامات احیاء اولیه و پیشرفته را انجام دهید.

11- خدمات خود را ثبت کنید.

12- دانش و مهارت خود را به روز نگهدارید.

13- همیشه به خاطر داشته باشید که بیمار مهم ترین عنصر فعالیت های شماست و هرگز نبایستی سلامتی وی تهدید شود.

یکی از فعالیت های پرستار در موقعیت های قبل از بیمارستان، باز کردن راه هوایی بیمار است که در این رابطه به کارگیری تکنیک های مناسب موجب نجات جان بیمار خواهد شد.

اهمیت ثبت وقایع در اورژانس پیش بیمارستانی:

پس از پایان فعالیت های خود در درمان بیمار، ثبت مشاهدات درباره صحنه حادثه، وضعیت بیمار و درمانی که ارائه داده اید، دارای اهمیت است. ثبت وقایع باید واضح، مختصر، صحیح و مطابق سیاست های پذیرفته شده باشد. از آنجایی که شما قادر به یادآوری درمان مورد استفاده برای تمام بیماران نیستید، این فعالیت از اهمیت زیادی برخوردار است. همچنین نوشته های شما به عنوان یک مدرک قانونی در زمینه درمان مورد استفاده حفظ شده و ممکن است در حوادث قانونی مورد نیاز باشد. ثبت وقایع، پایه ای برای ارزیابی کیفیت مراقبت های ارائه شده نیز محسوب می شود.

ثبت وقایع باید شامل موارد زیر باشد:

1- وضعیت بیمار در هنگام برخورد با او

2- توصیف بیمار در هنگام برخورد با او

3- درمان به کار گرفته شده برای بیمار

4- آژانس و پرسنلی که در درمان بیمار شرکت نموده اند.

5- هرگونه حقیقت کمک کننده دیگر

وظایف اخلاقی پرستار در خدمات پیش بیمارستانی:

شما به عنوان عضو تیم پزشکی، براساس نگرش و برخورد خود و خدمات درمانی که ارائه می دهید تحت قضاوت قرار خواهید گرفت. درک و شناسایی رفتارهای حرفه ای که تاثیر مثبت بر بیمار دارند دارای اهمیت است.

از آنجا که شما ممکن است نخستین فردی باشید که در صحنه حاضر شده و دارای اطلاعات پزشکی هستید، لذا انجام فعالیت با آرامش خاطر، حائز اهمیت است. شما با تن صدای مودبانه و مراقبت خود می توانید اعتماد بیمار و افراد حاضر در صحنه حادثه را کسب کنید. به بیمار علاقه نشان دهید. از خجالت زده نمودن بیمار اجتناب کرده و به حفظ جنبه های خصوصی زندگی او کمک نمائید. با بیمار خود صحبت نموده و آن چه را انجام می دهید برای وی توضیح دهید.

به خاطر داشته باشید که اطلاعات پزشکی شما راجع به بیمار، محرمانه است. این اطلاعات تنها با سایر پرسنل پزشکی که در کار آن بیمار به خصوص درگیر هستند قابل تسهیم است. برخورد ظاهری شما همواره باید حرفه ای و ماهرانه باشد، باید تمیز و آراسته باشید. پوشیدن یونیفرم پرستاری به معرفی شما به عنوان یک عضو تیم پزشکی کمک می کند. برخورد حرفه ای و ماهرانه شما به اطمینان بیمار کمک می کند. رهبر تیم ارائه خدمات درمانی پیش بیمارستانی یک پزشک است. پزشکانی که هدایت و رهبری و مدیریت تیم درمان را به عهده دارند و به طور غیر مستقیم، درگیر درمان بیماران هستند پزشکان بدون خطی و پزشکانی که کنترل درمان را به طور مستقیم به عهده دارند و با تلفن یا بی سیم یا رادیو به طور مرتبط با تیم امدادگر پزشکی در ارتباط هستند و دستورات لازم را در جهت نجات جان بیمار صادر می کنند، پزشکان درون خطی نام دارند. در مواردی که تعداد افراد آسیب دیده زیاد باشد ممکن است پزشکان دیگری نیز در صحنه حادثه حضور یابند.

هدف از مراقبت اورژانسی حفظ زندگی بیمار، پیشگیری از اختلال بیشتر قبل از انجام درمان و حفظ حداکثر عملکرد در بیماران است.

پرستاران اورژانس که در ارتباط مستقیم با افراد هستند، باید دانش و مهارت و نگرش کافی در به کارگیری مهارت های برقراری ارتباط مناسب با انسان ها داشته باشند و مسایل اخلاقی و قانونی را دقیقا مدنظر قرار دهند و با آگکاهی از آن و عمل به توصیه های اخلاقی ، از رهنمودهای قرآن کریم و سخنان پیامبر (ص ) و امامان(ع) بهره گرفته و تقدس حرفه ای خود را تجلی بیشتر بخشند.

وجود قوانین و مقررات اخلاقی و حرفه ای به منظور حفظ جان بیمار امری اجتناب ناپذیر است.

سیمون روچ 5 ویژگی را برای پرستاران بخش اورژانس مطرح نمود:

1- همدردی

2- توانایی

3- اطمینان

4- وجدان

5- تعهد

ویژگی های یک امدادگر:

* حداکثر تلاش خود را انجام دهید، بعضی از شرایط حتی با وجود ارائه بهترین خدمات پزشکی به طور غیرقابل اجتنابی مرگبار می باشند. شما حداکثر تلاش خود را بکنید تا وجدانتان آسوده باشد.

* خطرات را ارزیابی کنید، در ارائه کمک های اولیه اصل بر این است: روش کم خطر را به کار گیرید و مراقب باشید صدمه ای به مصدوم وارد نکنید.شما باید روشی را انتخاب کنید که موثرتر و مفیدتر از سایر روش ها باشد، هیچگاه روشی را که از نتیجه آن مطمئن نیستید، فقط برای اینکه کاری انجام داده باشید، انتخاب نکنید.

مسئولیت های امدادگر:

1- ارزیابی صحیح و سریع موقعیت

2- محافظت از مصدوم و سایر افراد حاضر در صحنه

3- شناسایی ماهیت آسیب وارده به مصدوم یا بیماری او

4- ارائه درمان مناسب و به موقع و صحیح

5- قرار دادن موارد وخیم تر در اولویت

6- انتقال مصدوم به بیمارستان، مطب پزشک و یا در صورت لزوم به منزل

7- همراهی کردن مصدوم تا زمان رسیدن کمک های پزشکی

8- گزارش مشاهدات خود به افرادی که مراقبت از مصدوم را به عهده می گیرند.

9- جلوگیری از انتقال بیماری از مصدوم به خود و یا بالعکس

* حفظ آرامش در ارائه کمک های اولیه، مصدوم باید احساس امنیت کرده، به شما اطمینان کند.

با رعایت نکات زیر می توانید فضایی امن و مطمئن برای او فراهم کنید:

* عکس العمل های خود را کنترل کنید و سعی کنید مشکل پیش آمده را به خوبی اداره نمائید.

* آرامش خود را حفظ کنید و منطقی عمل نمائید.

* قاطع و درعین حال ملایم رفتار کنید.

* با مصدوم دوستانه برخورد کنید و با او با صراحت و هدفمند صحبت کنید.

*اعتماد مصدوم را جلب کنید، در طول مدت معاینه و مداوای مصدوم با او صحبت کنید. به مصدوم توضیح دهید که قصد دارید چه کاری انجام دهید. سوالات مصدوم را صادقانه جواب دهید تا ترس او کمتر شود چنانچه جواب سوالی را نمی دانید به صراحت به او بگوئید. با نزدیکترین خویشاوند مصدوم یا هر فرد دیگری که لازم است از موضوع باخبر شود تماس بگیرید. ببینید آیا لازم است با انجام برنامه های مصدوم مثلا آوردن بچه از مدرسه به او کمک کنید. هرگز مصدوم بدحال و شدیدا آسیب دیده و یا مصدوم در حال مرگ را تنها ترک نکنید. دست مصدوم را در دست بگیرید و با او صحبت کنید و هرگز اجازه ندهید احساس تنهایی کند.

* به خویشاوندان مصدوم اطلاع بدهید، اطلاع دادن مرگ مصدومین به بستگانشان به عهده پلیس یا پزشک مسئول است با این حال گاه شما مجبورید که این کار را انجام دهید، با این حال گاه شما مجبورید که این کار را انجام دهید. در این شرایط، اول از همه مطمئن شوید فردی که با او صحبت می کنید، همان فرد مورد نظر مصدوم است. سپس با سادگی و با صداقت کامل حادثه را توضیح دهید. موضوع را نامفهوم و یا اغراق آمیز بیان نکنید. اگر در مورد بیماری یا شدت جراحات مصدوم چیزی نمی دانید، بهتر است این مطلب را صادقانه بگوئید و اطلاعات غلط ندهید.

* چگونگی برخورد با بچه ها، بچه های کوچک بسیار دقیق هستند و تردیدهای شما را به سرعت می فهمند برای جلب اطمینان آنها بهتر است ابتدا با کسی صحبت کنید که به او اعتماد دارند مثلا والدین آنها، اگر والدین گفته های شما را بپذیرند و مطمئن شوند که شما درصدد کمک به آنها هستید، این اطمینان به کودک آنها نیز منتقل خواهد شد. همیشه به کودک توضیح دهید که چه اتفاقی افتاده و شما قصد دارید چه کار بکنید. بچه را از مادر، پدرو یا دیگر افرادی که به آنها اعتماد دارد دور نکنید.

اقدامات لازم در یک موقعیت اورژانس:

در موقعیت اورژانسی شما باید برطبق یک برنامه از پیش تعیین شده عمل کنید تا بتوانید اقدامات لازم را بر اساس اولویت انجام دهید. مراحل اصلی این کار عبارتند از:

1- ارزیابی موقعیت: خیلی سریع و در کمال خونسردی حادثه را ارزیابی کنید. مراقب خطراتی که مصدوم و شما را تهدید می کند باشید و هرگز خود را به خطر نیاندازید.

2- امن کردن صحنه حادثه: تا حد امکان مصدوم را از خطر دور کنید.

3- ارائه کمک های اورژانسی: مصدومین را بررسی کنید و در ابتدا به مداوای مصدومینی بپردازید که در موقعیت خطرناکتری هستند.

4- درخواست کمک: سریعا با مراکز درمانی تماس بگیرید و تقاضای کمک کنید.

در ارزیابی هر مصدوم به موارد زیر دقت کنید:

آیا مصدوم هوشیار است؟

آیا راه هوایی او باز است؟

آیا مصدوم نفس می کشد؟

آیا گردش خون مصدوم برقرار است؟

و به کمک این یافته ها می توانید افرادی را که در اولویت هستند شناسایی کرده و چگونگی کمک رسانی به آنها را ارزیابی کنید.

در مواجهه با تعدد مصدومین، کمک هایی که شما می توانید ارائه دهید:

مصدومینی را که اوضاع آنها وخیم تر است، شناسایی کرده و به مداوای سریع آنها بپردازید. کلیه مصدومینی را که جراحات جزیی دارند، سریعا از محل دور کنید تا دست یابی به آنهایی که وضعیت وخیم تری دارند آسان شود. بعدا می توانید به مداوای کسانی که زخم های سطحی تری دارند، بپردازید. به این کار تعیین اولویت درمانی یا تریاژ می گویند.

* مصدومینی را که فوت کرده اند، رها کنید و به آنهایی که به کمک شما نیاز دارند، بپردازید.

* تمامی مصدومین را شناسایی کرده، اسامی و جزئیات مربوط به شرایط جسمی آنها را یادداشت کنید تا بتوانید به کادر پزشکی مسئوول گزارش صحیحی ارائه بدهید.

* کلیه افرادی را که در محل حادثه، مشغول به کار هستند و یا سکونت دارند از حوادث احتمالی بعدی آگاه کنید.

ارزیابی مصدوم:

اولین وظیفه شما ارزیابی مصدوم و بررسی شرایط خطرساز می باشد. این ارزیابی اولیه تحت عنوان ” معاینات اولیه“ نامیده می شود. اگر مصدوم در خطر جدی نمی باشد، می توانید معاینات ثانویه را نیز انجام دهید، این معاینات شامل شرح حال و معاینه فیزیکی می باشد. برحسب موقعیت جزئیات حادثه را بررسی کنید. مثلا در یک هوای سرد تنها آسیب های جدی را مدنظر قرار دهید مثلا در این شرایط گرم نگهداشتن مصدوم در اولویت است. اگر مصدوم قادر به صحبت کردن بوده و از مشکل خاصی شکایت می کند، ابتدا آن را حل کنید.

گرفتن شرح حال:

شرح حال درواقع نحوه وقوع حادثه یا بیماری است. برای گرفتن شرح حال از مصدوم و اطرافیان که شاهد حادثه بودند سوال کنید. سعی کنید تصویر کاملی از موقعیت را در ذهن خود مجسم کنید. بعنوان مثال: * آخرین باری که مصدوم چیزی خورده کی بوده است؟ * آیا مصدوم سابقه بیماری خاص یا مصرف دارو را می دهد؟ * شدت حادثه و چگونگی وقوع آن را بپرسید. * ببینید حادثه درچه شرایطی رخ داده مثلا در یک اتاق گرم یا در یک اتاق سرد و یا مثلا ببینید مصدوم در معرض باد یا باران بوده است؟ * در مورد سن مصدوم و وضعیت سلامت او سوال کنید چون ممکن است، مثلا یک جوان سالم در اثر زمین خوردن فقط دچار پیچ خوردگی مچ دست شود و درحالیکه یک خانم مسن به راحتی ممکن است دچار شکستگی بازو و لگن شود. * مشخصات مصدوم و آدرس محل سکونت او را بدست آورید. * اطلاعات به دست آمده، شامل زمان وقوع حادثه و نتایج معاینات خود را یادداشت کنید و آنها را به پزشک یا تیم اورژانس ارائه دهید.

علائم و نشانه ها:

تظاهرات بیماری ها و آسیب های وارده به مصدوم مختلف می باشد. این تظاهرات به دو صورت هستند: ” نشانه ها“ که در واقع شکایاتی است که خود مصدوم ذکر می کند و ”علائم“ که مشکلاتی است که شما با معاینه مصدوم به آنها می رسید. بعضی از تظاهرات واضح بوده و به راحتی قابل شناسایی هستند ولی بعضی دیگر را در ضمن معاینه پیدا می کنید. بهتر است مصدوم را در همان وضعیت اولیه معاینه کنید اگر مصدوم بیهوش است، ابتدا از باز بودن راه هوایی او مطمئن شوید.

تا مجبور نشده اید لباس های مصدوم را در نیاورید و او را در معرض سرما قرار ندهید. در معاینه مصدوم از تمام حواس خود استفاده کنید: خوب ببینید، بشنوید، لمس کنید و بو کنید. سریع و هوشیارانه عمل کنید. مصدوم را به آرامیررسی کنید به هرگونه تورم، بدشکلی ودرد توجه کنید. اگر مصدوم هوشیار است از او بپرسید، ایا هنگام لمس محل آسیب دیده درد دارد؟

”نشانه ها“:

نشانه ها در واقع شکایاتی هستند که خود مصدوم آنها را بیان می کند. از مصدوم بپرسید آیا درد دارد؟ محل و نوع درد را مشخص کنید. بپرسید در چه شرایطی بهتر و در چه شرایطی بدتر می شود. ببینید آیا با حرکت دادن و نفس کشیدن درد او شدیدتر می شود؟ در مورد علائم دیگر مانند: تهوع، سرگیجه، احساس سرما و گرما، ضعف و تشنگی نیز سوال کنید. سپس برای بررسی بهتر نشانه ها مصدوم را معاینه کنید و به دنبال علائم بگردید.

”علائم“:

علائم در واقع جزئیاتی هستند که شما در طی معاینه به دست می آورید. بسیاری از آنها واضح هستند و تعدادی از آنها در طی یک معاینه دقیق به دست می آیند. سطح هوشیاری مصدوم را بررسی کنید. اگر مصدوم بیهوش است و یا قادر به صحبت کردن نمی باشد از شاهدان نحوه وقوع حادثه را بپرسید. و باتوجه به علائمی که به دست آورده اید به تشخیص صحیح برسید.

استفاده از حواس پنجگانه:

در مشاهدات خود به تورم، خونریزی، رنگ پریدگی یا هرگونه بدشکلی توجه کنید.

هنگام لمس نبض به ریتم و قدرت آن دقت کنید. به صدای تنفس مصدوم گوش کنید. به وجود صداهای غیر طبیعی توجه کنید. مناطق دردناک را به آرامی لمس کنید. به وجود درد روی استخوان یا بدشکلی آن دقت کنید. ببینید آیا مصدوم می تواند اندام های خود را به درستی حرکت دهد. گاهی حس بویائی نیز به شما کمک می کند.

معاینه مصدوم:

1- با دست های خود به دقت سر مصدوم را از جهت وجود خونریزی، تورم یا فرورفتگی که می تواند نشاندهنده شکستگی باشد معاینه کنید. درصورت شک به آسیب گردن، مصدوم را جابجا نکنید.

2- برای بررسی وضعیت شنوایی، کنار هر دو گوش مصدوم صحبت کنید. آنها را از نظر خونریزی یا خروج مایع شفاف ( یاهردو) بررسی کنید. این علائم می تواند نشانه ای از آسیب مغزی باشند.

3- هردو چشم مصدوم را معاینه کنید. ببینید آیا هر دو باز هستند؟ به اندازه مردمک ها دقت کنید، ایا هم اندازه هستند؟ آیا به نور پاسخ می دهند؟  ( با تاباندن نور مردمک ها کوچک می شوند) از نظر وجود هرگونه جسم خارجی، خون یا قرمزی در سفیدی چشم آنها را بررسی کنید.

4- بینی را از نظر وجود ترشحات مانند گوش معاینه کنید. ببینید آیا ترشح خونی یا خونابه یا مایع شفاف وجود دارد؟ هرکدام اینها نشاندهنده آسیب مغزی است.

5- سرعت، عمق، و نحوه تنفس (راحت، سخت، صدادار یا بی صدا) را بررسی کنید. آیا تنفس او بوی خاصی دارد؟ دهان او را از نظر وجود جسم خارجی بررسی کنید. اگر دندان مصنوعی مصدوم جابجا نشده است، آنرا بیرون نیاورید. دهان را از نظر وجود زخم، شکستگی دندان و همچنین سوختگی لب ها بررسی کنید.

6- ببینید، دما، رنگ و حالت پوست مصدوم چگونه است؟ آیا رنگ پریده، گرگرفته یا کبود می باشد؟ آیا داغ یا سرد، خشک یا مرطوب است؟ مثلا پوست سرد و مرطوب و رنگ پریده نشاندهنده وقوع شوک می باشد و صورت گرگرفته بیانگر وجود تب یا سکته قلبی است. پوست کبود نشاندهنده کمبود اکسیژن است. برای بررسی این نکته داخل لب ها، لاله گوشها و صورت مصدوم را نگاه کنید.

7- یقه مصدوم را باز کنید. ببینید روی گردن مصدوم استوما( سوراخ روی گردن که به نای راه دارد) یا هرگونه علامت خاص دیگری وجود دارد؟ با انگشت خود ستون فقرات را به آرامی از بالا تا پایین لمس کنید. به وجود تورم، درد یا بدشکلی توجه کنید.

8- به مصدوم بگوئید که نفس عمیق بکشد. دقت کنید که آیا دو طرف قفسه سینه او متقارن، آسان و همزمان با هم بالا می آیند. قفسه سینه را لمس کنید و به هرگونه بدشکلی، درد یا خونریزی توجه کنید. ببینید آیا مصدوم هنگام نفس کشیدن درد دارد؟ آیا تنفس او صدادار است؟

9- به آرامی هر دو استخوان ترقوه مصدوم را لمس کنید. آیا درد یا بدشکلی وجود دارد؟

10- به مصدوم بگوئید: آرنج، مچ و انگشتان دست خود را حرکت دهد. آیا درد دارد؟ آیا حس دست او مختل است؟ به رنگ انگشتان او دقت کنید، انگشتان رنگ پریده یا کبود، نشاندهنده اختلال در گردش خون هستند. آیا جای تزریق روی دستان مصدوم وجود دارد؟ دقت کنید آیا مصدوم دست بند خاصی که نشاندهنده بیماری او باشد بدست دارد؟

11- اگر مصدوم نمی تواند به راحتی دست خود را تکان دهد یا حس لامسه او مختل شده است، برای معاینه ستون مهره ها او را جابجا نکنید. چون این علائم می تواند نشاندهنده آسیب نخاعی باشد. اگر این علائم وجود نداشتند، به آرامی دست خود را زیر مصدوم برده و سرتاسر ستون مهره های او را ازنظر وجود تورم و درد معاینه کنید.

 شامل 249  اسلاید POWERPOINT



پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 8,500 تومان
نمایش لینک دانلود پس از پرداخت هزینه
ایمیل
موبایل
کمک مالی به ایتام و کودکان بی سرپرست

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
OSULE-KOMAKHAYE-AVALIYEH_2039241_1780.zip308.5 MB