فایل ویکی تمامی رشته ها فایل ویکی دروس تخصصی موفقیت پاورپوینت ارتباط با ما دانلود فایل ویکی

اطلاعیه فروشگاه

با توجه به تغییرات ایجاد شده در بانک ملی خرید زیر 5000 تومان توسط کارت بانک ملی امکان پذیر نیست برای خرید های زیر 5000 تومان لطفا از کارت های بانک های دیگر استفاده نمایید.

دانلود پاورپوینت ادبیات فارسی

دانلود پاورپوینت ادبیات فارسی

فهرست مطالب:

فصل 1 (گزيده نظم و نثر):

مقدمه
پند زمانه
دربرانگيختن امير نصر ساماني بر عزيمت به بخارا
ستايش حضرت علي (ع)
گل
سيل
بهار
اندرز مادر
راز چرخ
درپيشگاه پدر
زاري مادر
منا
مشاهدات ناصر خسرو
در تبريز
در بيت المقدس
در اصفهان
در زندان
مناجات
جدال سعدي با مدعي در بيان توانگري و درويشي
طفيل عشق
طفل يتيم
نامه اي از قائم مقام فراهاني
آي آدمها
آب
سلام
سفر به خير
جان جهان
 
فصل 2 (نگارش و ویرایش):
نشانه گذاری
انواع نثر
انواع نظم
سبکهای شعر فارسی
گزارش نویسی
شناخت واژه ها
 
فصل 3 (مکاتبات اداري):
تعاريف واصطلاحات نامه هاي اداري
انواع نامه هاي اداري وضوابط مورد عمل در تدوين آن
عناوين وعبارات در مکاتبات
نقطه گذاري ونشانه گذاري
 
فصل 4 (اشعار)
 
فصل 5(حکايات):
از آيات و نشانه هاي هوش و کياست نصر الدين و عيالش
رايانه مذکر است يا مونث
داستان احمدک
پر کاري
خر ما از کرگي دم نداشت
مترسک سر خرمن
دست گل به آب داد
الاغ هوا را پيش بيني مي کند
خان و خربزه
دزد و رفيق همراهش
هروقت از آسمان افتادي در خانه خودت بيفت
ان شاء الله گربه است
شک نماز هشت رکعتي
بهلول و ابو حنيفه
خوف فردوسي از زنش
از سگ آموختم
سلطان ثروتمند
سکوت اولاتر
کلاه
سلطان هند و نادر شاه
گل چيده ها
------------------------------------------
کساني که تاريخ ادبيات فارسي را مطالعه نموده اند مي دانند که ادبيات ما به دو بخش اصلي قبل از اسلام و بعد از اسلام تقسيم مي شود.
از دوره قبل از اسلام جز تعدادي کتاب ديني به زبان و رسم الخط اوستايي و زبان و رسم الخط پهلوي از قبيل اوستا کتاب ديني زرتشيان و تفسيرهاي آن و مقداري سنگ نبشته به خط ميخي و بعضي کتب داستاني و نمونه هايي از اشعار هجائي چيزي نمانده است ؛ به همين دليل وقتي سخن از ادبيات فارسي  مي رود ، بيشتر منظور ادبيات چهارده قرن بعد از اسلام است که  از قرن دوم و سوم هجري آثاري از ايرانيان به زبان عربي و از اوايل قرن چهارهم به زبان فارسي کنوني به جا مانده است .
در واقع از اواخر قرن سوم هجري کم کم به شاعران پارسي گوي بر مي خوريم که معروف ترين آنها ابوحفص سعدي  ، حنظله بادغيسي ، فيروز مشرقي ، ابوسليک گرگاني و محمد بن وصيف سيستاني هستند.
پس از شاعران پیش گفته که به پيشاهنگان شعر فارسي معروفند، شاعراني چون ابوشکور بلخي ، ابوالمؤید بلخي  ، شهيد بلخي  ، رودکي سمرقندي طوسي و کسائي مروزي که شيعي مذهب بوده و ابياتي در مدح حضرت علي (ع) سروده مي زيستند . در دوره هاي بعد نيز شاعراني چون فردوسي ، فرخي ، ناصر خسرو ،خاقاني ، نظامي ، عطار ، سعدي ، مولوي ، حافظ و بسياري ديگر پا به عرصه ادبيات فارسي نهادند.
 نثر نيز مانند نظم در دوره هاي ساماني راه پيشرفت پيمود و قديمی ترين آثار منثور به زبان فارسي ، يکي مقدمه شاهنامه ابو منصوري است و ديگر ترجمه تاريخ طبري (معروف به تاريخ بلعمي )  و ترجمه تفسير طبري به وسيله عده اي از علماي ماورالنهر است .در دوره هاي بعد نيز نويسندگان بزرگي چون ابوالفضل بيهقي ، ناصر خسرو ، خواجه نظام المک ، امام محمد غزالي ، علاء الدين عطاملک جويني ، محمد عوفي ، خواجه نصير الدين طوسي ، سعدي ، جامي و بزرگاني ديگر ظهور کردند.اما مجموعۀ حاضر گزيدۀ مختصر مفيدي است از نظم و نثر فارسي که از آثار گويندگان و نويسندگان در يازده قرن بعد از اسلام تا عصر حاضر نمونه هايي آورده شده است . اميد است از اين راه جمع بيشتري از دوستداران زبان و ادبيات فارسي با اين گنجينه گرانبها آشنا شوند.
 
رودکی (پدر شعر فارسی):
ابوعبدالله جعفربن محمدبن حکیم‌بن عبدالرحمن‌بن آدم رودکی زاده اواسط قرن سوم هجری قمری (۳۲۹ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهارم هجری قمری ایران است.
رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده‌است و به‌روایتی بعدها کور شد.او در روستایی به‌نام بَنُج رودک در ناحیه رودک در نزدیکی سمرقند  به دنیا آمد.
رودکی را نخستین شاعر بزرگ پارسی‌گوی و پدر شعر پارسی می‌دانند که به این خاطر است که تا پیش از وی کسی دیوان شعر نداشته‌است.
 
”پندزمانه“:
زمانه  پندي  آزادوار  داد  مرا                             زمانه چون نگري، سر به سر همه پند ست
به  روز  نيک کسان  گفت تا  تو  غم نخوري             بسا    کسا که به روز  تو  آرزومند است
زمانه گفت مرا :   خشم خويش دار نگاه                   که را زبان نه به بند است، پاي دربند است
 
”در برانگيختن امير نصر ساماني بر عزيمت به بخارا“:
بوي جوي موليان آيد همي                                     ياد يار مهربان آيد همي
ريگ آموي و درشتي راه او                                  زير پايم پرنيان آيد همي
آب جيحون از نشاط روي دوست                          خنگ ما را تا ميان آيد همي 
اي بخارا شاد باش و دير زي                                    ميرزي توشادمان آيد همي 
مير ماهست و بخارا آسمان                                     ماه سوي آسمان آيد همي 
مير سروست و بخارا بوستان                                سروسوي بوستان آيد همي 
آفرين و مدح سود آيد همي                                گربه گنج اندر زيان آيد همي 
 
کسایی مروزی:
مجدالدین ابوالحسن کسایی مروزی (زادهٔ ۳۴۱ ه‍.ق در مرو) ، شاعر ایرانی در نیمهٔ دوم سده چهارم هجری و (شاید) آغاز سده پنجم هجری است. چنان که از نامش برمی‌آید و خود وی نیز به این امر اشاره دارد اهل مرو بود. کسایی در اواخر دورهٔ سامانیان و اوایل دوره غزنوییان می‌زیسته است.
 
”ستايش حضرت علي (ع)“:
مدحت کن و بستاي کسي را که پيمبر                    بستود و ثنا کرد و  َبدو داد همه کار
آن کيست بدين حال و که بوده ست و که باشد         جز شير خداوند جهان ،حيدر کرّار
اين دين هدي را به مثل دايره اي دان                  پيمغبر ما مرکز و حيدر خط پرگار
علم همه عالم به علي داد پيمبر                         چون ابر بهاري که دهد سيل به گلزار
 
”گل“:
گل نعمتي است هديه فرستاده از بهشت           مردم کريم تر شود اندر نعيم گل
اي گل فروش، گل چه فروشي براي سيم                      وزگل عزيزترچه ستاني به سيم گل
 
بیهقی:
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی (زاده 370 ه.ش. 995 در روستای حارث آباد بیهق در نزدیکی سبزوار ، درگذشته 456 ه.ش 1077 در غزنین) مورخ و نویسنده معروف دربار غزنوی است.
 
”سيل ”:
روز شنبه نهم ماه رجب ميان دو نماز، بارانکي خردخرد مي باريد ، چنان که زمين تر گونه مي کرد و گروهي از گله داران در ميان رود غرنين فرود آمده بودند و گاوان بدان جا بداشته ،هر چند گفتند و از آنجا برخيزید که محال بود بر گذر سيل بودن ، فرمان نمي بردند.
تا باران قويتر شد . کاهل وار برخواستند و خويشتن را  به پاي آن ديوارها افکندند ،که به محلت ديه آهنگران پيوسته و نهفتي جستند و هم خطا بود و بياراميدند و بر آن جانب رود بسياراستر سلطاني بسته بودند و در ميان آن درختان،تا آن ديوارهاي آسيا و آخرها کشيده و خرپشته زده و ايمن نشسته و آن هم خطا بود ،که بر راهگذر سيل بودند و پيغمبر ما (محمّد مصطفی،صلّی اللّه علیه و آله وسلم)گفته است : ”نعوذ بالله من الأخرسين الأصمّين ” (پناه مي بريم به خدا از دو گنگ و دو کر)و بدين دو گنگ و دوکر آب و آتش را خواسته است و اين پل باميان ،در آن روزگار،براين جمله نبود، پلي بود قوي ،
پشتيوان هاي قوي برداشته و پشت آن استوار پوشيده کوتاه گونه و بر پشت آن دو رسته دکان، برابر يکديگر ،چنانکه اکنون ست و چون از سيل تباه شد عبّويۀ بازرگان ،آن مرد پارساي باخير ،رحمت الله عليه، چنين پلي برآورده يک طاق بدين نيکويي و زيبايي و اثر نيکو ماند و از مردم چنين چيزها يادگار ماند،ونماز ديگر را پل آنچنان شد که بر آن جمله ياد نداشتند و بداشت تا از پس نماز خفتن ،و پاسي از شب بگذشته ، سيلي در رسيد که اقرار دادند پيران کهن که برآن جمله ياد ندارندـ
و درخت بسيار از بيخ کنده مي آورد و مغافصه  در رسيد ،گله داران بجستندو جان را گرفتند وهمچنان استر داران ،و سيل گاوان و استران را در ربود و به  پل رسيد و گذر تنگ چون ممکن شدي که آن چندان آغار و درخت بسيار و چهار پاي به يک بار بتوانستي گذشت طاق هاي پل را بگرفت ،چنانکه آب را گذر نبود و به بام افتاد و مدد سيل پيوسته ،چون 
لشکر آشفته مي در رسيد و آب، از فراز رودخانه ،آهنگ بالا داد و در بازارها افتاد، چنانکه به بازار صرّافان رسيد و بسيار زيان کرد  و بزرگ تر هنر آن بودکه پل را با آن دکّان ها از جاي بکند و آب راه يافت ،اما بسيار کاروان سراي ،که بر رسته وي بود، ويران کرد و بازارها همه ناچيز شد و آب تا زير  نورده قلعه آمد ،چنانکه در قديم بود ،پيش از روزگار يعقوب ليث 
که اين شارستان و قلعه غرنين ، عمرو ، برادر يعقوب ، آباد کرد... و اين سيل بزرگ مردمان را چندان زيان کرد که در حساب هيچ شمارگير در نيايد و ديگر روز از دو جانب رود مردم ايستاده بودند به نظاره،نزديک نماز پيشين، مدد سيل بگسست و به چند روز پل نبود ومردمان دشوار از اين جانب بدان جانب و از آن جانب بدین جانب مي آمدند و مي رفتند، آن گاه که بازپلهاراست کردندـ و از چند ثقّه زابلي شنودم که پس از آنکه سيل بنشست مردم زرو سيم وجامه تباه شده مي بافتند که سيل آنجا افکنده بود،و خداي،عزّوجل، تواند دانست که بر گرسنگان چه رسيداز نعمت.
 
فردوسی:
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی ، حماسه سرا و شاعر بزرگ ایرانی در سال 329 هجری قمری در روستایی در نزدیکی شهر توس به دنیا آمد . طول عمر فردوسی را نزدیک به 80 سال دانسته اند، که اکنون حدود هزار سال از تاریخ درگذشت وی می گذرد. او را بزرگ ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند.

شامل 393 اسلاید POWERPOINT


اشتراک بگذارید:


پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 9,200 تومان
عملیات پرداخت با همکاری بانک انجام می شود

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
persian_literature_1747671_7248.zip17.9 MB





آخرین محصولات فروشگاه